जन्म होतो तेव्हा कुठे माहित असतं,"मी" कोण?
हळूहळू समजत जातं,
मी आणि माझं कोण?
मी म्हणेन तसंच घडावं,
मी मागेन,ते मला लगेच मिळावं!
प्रत्येक "मी"ला असंच वाटत असतं!
वयाने मोठं होत जाताना
"मी" च्या आतला "मी"ही मोठा होत जातो,
तो सुखावतो,दुखावतो!
"मी"ला भौतिक सुखाची फार लालसा,
सतत काहीतरी मिळविण्याची आकांक्षा!
"मी" ,"माझं"चं
"आम्ही","आपलं","आमचं"
म्हणून बदल स्विकारताना
आतल्या "मी"शी होतो संघर्ष!
घेत रहावा लागतो सारा परामर्श!
ह्या माझ्या आतल्या"मी" चं सुख समाधान नक्की आहे तरी कशात,
हे समजेपर्यंत निघून जाते निम्मी हयात!
"मी"ला वेळ पाहून गोंजारावं लागतं,
कधी फटकारावंही लागतं,
तो"मी" ताब्यात असेल तर
सारं आयुष्य सोपं होतं!
